Wiedeńskie Gazometry: Od zbiorników na gaz do tętniącego życiem osiedla
Cztery gigantyczne, ceglane zbiorniki na gaz miejski zbudowano w Wiedniu w latach 1896-1899, a każdy z nich mógł pomieścić do 90 tysięcy metrów sześciennych gazu zasilającego uliczne latarnie.
Redakcja Spotnest1 min czytania
Zdjęcie wygenerowane przez AI na podstawie opisu wizualnego prawdziwego obiektu
Cztery gigantyczne, ceglane zbiorniki na gaz miejski zbudowano w Wiedniu w latach 1896-1899, a każdy z nich mógł pomieścić do 90 tysięcy metrów sześciennych gazu zasilającego uliczne latarnie. Gazometry służyły miastu niemal sto lat, aż w połowie lat 80. XX wieku Wiedeń przeszedł na gaz ziemny i opróżnione olbrzymy stanęły puste, chronione jako zabytki już od 1978 roku, więc nie można ich było wyburzyć. Przez dekadę wewnątrz odbywały się jedynie nielegalne imprezy i plenery filmowe, dopóki w 1995 roku miasto nie ogłosiło konkursu na ich nowe życie. Czterej znani architekci – Jean Nouvel, Coop Himmelblau, Manfred Wehdorn i Wilhelm Holzbauer – zaprojektowali po jednym gazometrze, łącząc w każdym z nich mieszkania na górnych piętrach, biura pośrodku oraz sklepy i kina na parterze. Kompleks otwarto oficjalnie 30 października 2001 roku, a dziś w zabytkowych, żeliwnych pierścieniach dawnych zbiorników mieszka ponad 1600 lokatorów w niemal 800 mieszkaniach, tworząc dosłownie miasto w mieście. To monumentalny przykład na to, że przejęcie postindustrialnego giganta bezpośrednio od miasta i wspólna, oddolna wizja architektów potrafią zamienić relikt przeszłości w tętniącą życiem dzielnicę.