Wiedeńskie Gazometry: Od zbiorników na gaz do tętniącego życiem osiedla

Cztery gigantyczne, ceglane zbiorniki na gaz miejski zbudowano w Wiedniu w latach 1896-1899, a każdy z nich mógł pomieścić do 90 tysięcy metrów sześciennych gazu zasilającego uliczne latarnie. Gazometry służyły miastu niemal sto lat, aż w połowie lat 80. XX wieku Wiedeń przeszedł na gaz ziemny i opróżnione olbrzymy stanęły puste, chronione jako zabytki już od 1978 roku, więc nie można ich było wyburzyć. Przez dekadę wewnątrz odbywały się jedynie nielegalne imprezy i plenery filmowe, dopóki w 1995 roku miasto nie ogłosiło konkursu na ich nowe życie. Czterej znani architekci – Jean Nouvel, Coop Himmelblau, Manfred Wehdorn i Wilhelm Holzbauer – zaprojektowali po jednym gazometrze, łącząc w każdym z nich mieszkania na górnych piętrach, biura pośrodku oraz sklepy i kina na parterze. Kompleks otwarto oficjalnie 30 października 2001 roku, a dziś w zabytkowych, żeliwnych pierścieniach dawnych zbiorników mieszka ponad 1600 lokatorów w niemal 800 mieszkaniach, tworząc dosłownie miasto w mieście. To monumentalny przykład na to, że przejęcie postindustrialnego giganta bezpośrednio od miasta i wspólna, oddolna wizja architektów potrafią zamienić relikt przeszłości w tętniącą życiem dzielnicę.