Zamieszkanie w luksusowym dźwigu portowym na wysokości 50 metrów

Dźwig nr 13, majestatycznie górujący nad dawną stocznią NDSM w Amsterdamie, to fascynujący przykład ocalonego dziedzictwa przemysłowego. Został zbudowany na początku lat 50. XX wieku przez firmę Hensen i przez ponad trzy dekady nieustannie służył do ciężkiego przeładunku statków. Kiedy stocznia zbankrutowała i ostatecznie zamknęła swoje bramy w 1984 roku, potężna maszyna straciła rację bytu. Przez kolejne dwadzieścia pięć lat ważąca 250 ton, rdzewiejąca konstrukcja stała bezużyteczna, zmagając się z trudnymi warunkami atmosferycznymi. Wydawało się, że jest ostatecznie skazana na rozbiórkę i złomowanie. Jej los odmienił się, gdy deweloper i wizjoner Edwin Kornmann-Rudi dostrzegł w niej ukryty potencjał. Zamiast korzystać z usług agencji nieruchomości, bezpośrednio odkupił dźwig od władz miasta i po długich staraniach, w sierpniu 2011 roku, uzyskał trudną do zdobycia zgodę na jego gruntowną przebudowę. W lipcu 2013 roku dźwig ostrożnie rozmontowano na części i przetransportowano barką do stoczni we Franeker, gdzie przeszedł kompleksową renowację. Po powrocie do Amsterdamu, w kwietniu 2014 roku, w odnowionej konstrukcji otwarto Crane Hotel Faralda – jeden z nielicznych na świecie luksusowych hoteli działających wewnątrz w pełni sprawnego, przemysłowego żurawia portowego. Największym wyzwaniem inżynieryjnym było wzmocnienie stalowego szkieletu i wbudowanie szybów windowych bez zaburzania oryginalnej sylwetki. Co ciekawe, dźwig wciąż swobodnie obraca się na wietrze, dzięki czemu goście nieustannie cieszą się nowymi perspektywami. Na jego szczycie, na wysokości blisko 50 metrów nad rzeką IJ, mieszczą się dziś trzy unikalne, dwupoziomowe apartamenty, zaprojektowane przez wybitnych architektów wnętrz. Z kolei na najwyższym pokładzie znajduje się podgrzewane jacuzzi pod gołym niebem, oferujące spektakularną, panoramiczną widokówkę na całą stolicę Holandii oraz tętniącą życiem, artystyczną dzielnicę NDSM. Cała ta spektakularna inwestycja powstała dzięki bezpośredniej transakcji z właścicielem terenu, udowadniając, że najbardziej nieprawdopodobne projekty mieszkaniowe wymagają odwagi i nietuzinkowego myślenia.