Odrębna własność lokalu
Pełna własność wyodrębnionego lokalu w budynku wielolokalowym, połączona z proporcjonalnym udziałem we współwłasności części wspólnych budynku i gruntu — najsilniejsza forma tytułu prawnego, jaką może mieć nabywca mieszkania w Polsce.
Zakres: Polska.
Definicja
Odrębną własność lokalu ustanawia się na podstawie ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Wymaga to aktu notarialnego wyodrębniającego lokal oraz odpowiedniego wpisu w dedykowanej temu lokalowi księdze wieczystej.
Właściciel posiada jednocześnie dwa prawa: pełną, indywidualną własność samego lokalu oraz niepodzielny udział we współwłasności części wspólnych budynku i gruntu, którego wielkość jest proporcjonalna do powierzchni użytkowej lokalu względem całego budynku. Ten udział automatycznie czyni właściciela członkiem wspólnoty mieszkaniowej danego budynku.
Odrębna własność lokalu to najsilniejsza i najbardziej płynna forma tytułu mieszkaniowego w Polsce — w przeciwieństwie do spółdzielczego prawa własnościowego zawsze ma własną księgę wieczystą, a w przeciwieństwie do użytkowania wieczystego nie jest ograniczona czasowo.
Przykłady
Kupujący mieszkanie z odrębną własnością lokalu otrzymuje zarówno akt notarialny dla samego lokalu, jak i automatyczny udział we współwłasności dachu, klatki schodowej i gruntu.
Ponieważ odrębna własność lokalu zawsze ma własną księgę wieczystą, bank rozpatruje wniosek o kredyt hipoteczny na taki lokal szybciej niż w przypadku prawa spółdzielczego.
Siła głosu właściciela na zebraniu wspólnoty mieszkaniowej wynika z jego udziału we współwłasności, który z kolei zależy od powierzchni użytkowej jego lokalu.
Jak to wpływa na kupno i sprzedaż
Dla kupujących porównujących lokal z odrębną własnością do lokalu ze spółdzielczym prawem własnościowym praktyczna różnica dotyczy głównie szybkości finansowania i długoterminowej elastyczności — odrębna własność nie niesie żadnych ograniczeń związanych z członkostwem w spółdzielni i zawsze jest gotowa pod kredyt dzięki własnej księdze wieczystej.
